OmegaZero

          ผม เดิน ขึ้นบันได ไปทีละขั้นอย่างใจเย็น ... ไม่รู้สึก เกรงหรือ เขินอาย ตื่นเต้นใดๆ ทั้งสิ้น

    ... แต่ ... ผมมองเพียงแต่บันไดเท่านั้นแหละ เมื่อ เดินขึ้นไปเรื่อยๆ บันไดที่มองเห็นก็ หายไป ทีละขั้น

    ทีละชั้น ... แสงสว่างเริ่มสาดส่องเข้าดวงตา เธออยู่ในชุดสีเขียว กางเกงขาสั้น นั่งติดกับกระจกใส

    มองออกไปเห็น ท้องฟ้า ที่กว้างใหญ่เป็น ฉากหลังที่งดงาม ... ผมกำลังฝันไป ... อืม ใช่แล้ว ... ฝัน

   แต่ขากลับไม่ถูกตรึงไว้กับ ภาพที่สวยงามนั้น มันกลับ เดินขึ้นบันไดไปเรื่อยๆ จนถึงที่หมาย ...

    .... "สวัดดีครับ" ....

    to be continue